 |
 |
|
| قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال |
|
آسماندا کی آیی گؤرورسنمی ؟ بیر گون منیم اولدوزوم اولاجاق! گولومسَنیرسَن! قارا گوزلرین اویدورور منی اللرین قیرمیزی چیچکلرله دولو بنزییرسَن من سِئون آیا! سَسین دولدورور قولاغلاریمی : - سن اؤزون آی سان ! تام اولدوزلارا نور ساچان سِئوگیلیم ، سن وارکن آسمانداکی آی اولا بیلمز، باخ ! یانلیز بیر اولدوزدور دولانیر باشینا.... گولومسَنیرم گؤزلریم سانجیلیر بولوتلار دالیسیندا گیزله نَن آیا ! االریم دولو قیرمیزیزی چیچَکلرله... سن گئدیبسن ، آیا سونا چاتیر!.....
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 16:22 توسط رها |
|
|
1. هركس روي پيشاني اش خال باشد ، مي رود بهشت . سومين جمعه شهريور، سوت ِ قطار، ساعت پنج ، تو رفتي ! بي چمدان ، بي شناسنامه ، با بليط ِ بي برگشت ! و من برايت دست تكان دادم .
2 . سوت ِقطار، ساعت ِپنج ، سومين جمعه شهريور، پدر، آخرين صفحه شناسنامه ات را بوسيد ! مادر، آن را لاي ِ هزاربقچه پيچيد ! و من ، براي عروسكت قصّه ساختم : هر كس روي پيشاني اش خال باشد مي رود بهشت !!! |
|
+ نوشته شده در
جمعه پانزدهم شهریور 1387ساعت 18:4 توسط رها |
|
|
گذشت آنچه که باید گذشته ام می شد و کنج خلوت شبهای خسته ام می شد و کاش سنگ تو می خورد برشیشه ی عمر که خورده شیشه ی قلب شکسته ام می شد ************* ************* ************* روزی که حرف پشت سرشاپرک زدند گویی به قلب خسته ی باران ترک زدند جای سپیده شب به سرخانه ها نشست انگار غصه ها به خدا هم کلک زدند ************* ************* ************* تو بس که دور شدی ازمسیر چشمانش برای دیدنت ازشب چراغ می دزدد چه سنگدل شده ای تو شبیه دست کسی که از خیال مترسک کلاغ می دزدد ************* ************* ************* |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 19:49 توسط رها |
|
|
برگرد دخترم دل من تنگ چشم توست امروز هرچه باد ِ دلم شعله ور شده جا کرده در میان خوش آیند خاطرم درمحضرِخدای ِ غضب معتبر شده بعدش کتاب بسته شد و قطره ای غرور از انبساط خاطره اش بارور شده غلطید و بی صدا روی پستانکی نشست کز دست های ترد غزل دورتر شده ترکیب یک عروسک و یک ساک ِ پرلباس ته مانده ای اگرچه گس و بی ثمر شده پر کرده جام ِ حسرت و تنهایی وُرا آیینه دار کودکی ِ یک نفر شده یک روز و چند ماه کلنجار رفته است با مادری که در دل او خون جگر شده هی وعده می دهد که غزل رفتنی نبود حتماً طلسم چشم و دل ِ بد نظر شده □□□ حالا تمام مادری اش از شکوه ِ عشق |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 18:23 توسط رها |
|
|
گاهی فکر می کنم اینجا جای همه چیز خالی ست! و خاطرات کهنه ام پس وپیش شده اند. گا هی فکر می کنم چندین غروب مانده تا طلوع آخرین خورشید!؟ تا بغض کنیم و بگوئیم : بالاخره تمام شد! گاهی هم فکر می کنم احمق تر ازمن کسی نیست جز من ! و منی که همیشه با من قهر است! من کسی نیستم لااقل در قیاس با اینهمه آدم حسابی من کسی نیستم اما تو تاریخ تولدم را به خاطربسپار: ۱۳۶۴/۱۰/۲۶ ساعت ۵:۰۰ بامداد یک روز برفی . و تمام نوشته هایم را با نی چوبی ات بنوش...شاید افاقه کرد و چوپان شدی! و گوسفندان بی شمار خوابهایمان رها شدند از دست این گرگ کابوس! این گرگ خاکستری! اولین بارکه به دنیا آمدم شاید بشر هنوز به تکامل نرسیده بود. چون هرآنچه می دیدم عجیب بود و ناهنجار!... چشم ها و نگاه ها دست ها و تماس ها لب ها و بوسه ها پاها و جاده ها قلب ها و عشق ها ... قبل از اینکه به دنیا بیایم همه چیز خوب بود ... خدای خوب دنیای خوب خانواده ی خوب و مردی و زنی که خوب به هم عشق می ورزیدند و چرخ چوبی زندگی شان اسیر موش های کوچک مشکلات بزرگ نبود. اما ( همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد! ) و موش ها آمدند وحتی کسی نبود تا نی بزند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! و مردی و زنی که هر عصرجمعه با هزار جور جان کندن (میم) مشکلاتشان را برمی داشتند و شکلات می خوردند ـ اما نه به شیرینی شکلات هایی که تو برایم می خریدی - ( و گاهی شیرین ترین طعم در همان چیزی ست که تلخش می پنداریم ) خلاصه مردی و زنی زندگی کردند و برای اولین بار که به دنیا آمدم هنوز گرم زندگی بودند... از اینکه می دیدم دنیا آرام و سرسبز است خوشحال بودم بودن یک خدا و مردی و زنی برایم کافی بود! اما تا آمدم به خودم بجنبم دیدم اوووووووووه ه ه ه ه ه ه ه .................. جایی برای سوزن انداختن نبود. چقدر آدم مشتاق که داوطلب زندگی اند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 19:25 توسط رها |
|
|
دختر شاه سرزمین سکوت ماه بانو دوباره خوابش برد دست سردی که بود در دستش ناگهان حمله بر نقابش برد ماه بانو شبیه پائیز است! مرگ بود و صدای قهقهه اش ماه بانو ، تبسمی خاموش گل سرخی نشسته بر گیسو قاب عکسی شکسته در آغوش چشمهایش ولی غم انگیز است ساعت پنج صبح بود و هنوز سرزمین سکوت خواب آلود ماه بغضش شکست و اشکش ریخت آخر،این لحظه ی وداعش بود آسمان با زمین گلاویز است لختی آمد کنار بستر او بوسه ای زد به روی پیشانی گفت: دوشیزه ی مقدس من با من این نغمه را نمی خوانی!؟ شعر نابش بسی دل انگیز است آه ، ازمن انار می خواهی!؟ دست در جیب پاره ی خود برد بنشینم کنار بالینت یا بگویم که ماه بانو مُرد دختری که مرا همه چیز است *** سالیانی بدون او طی شد و شبی سایه ای سپـید آمد بانگ زد خواب یک ستاره پرید : « ماه بانوی من ، وحیــد آمد» دید شهر از سکوت لبریز است ده ِ آذر، حدود ساعت پنج ماه خمیازه ای کشید و نشست دید شهزاده ای سوار بر اسب صورتی خسته ، خنجری در دست خنجری که برنده و تیز است سینه ی خویش را شکافت و ماه دید قلبی شکسته در دستش گفت : او هم شبیه آینه بود سنگ قسمت گرفت و بشکستش جسدش زیر خاک تبریز است گفت :« آخر عروس ماه نهم بی خبر رفتنش به خاطر چیست !؟ آه ، ای ماه ِ پیر و بی چاره ماه بانو شبیه آینه نیست ماه بانو شبیه پائیز است »
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه شانزدهم دی 1386ساعت 17:25 توسط رها |
|
|
سکوت کرد ، کسی خواب بود انگاری نه خوابِ خواب ، که مابين خواب و بيداری و حسرت نفسی تازه داشت جان می داد ميان خلوت سنگين چارديواری سکوت حادثه ای بود و گريه تقديری برای يک زن جا مانده پشتِ پنداری نشست ، زيرلبی فحش داد: "لامذهب!" هميشه حرف دلش بود ، حرفِ تکراری لميد روی متکّا ، چه تيپِ مسخره ای دوچشم خونی و يک مرد زير شلواری ونقش بسته برای هميشه در ذهنش شکستِ قوری و پرتابِ زيرسيگاری ! سکوت زن که برايش عجيب بود ، امّا نه مرگ ! بلکه کسی خواب بود انگاری . (شهرزاد) |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نوزدهم آذر 1386ساعت 16:40 توسط رها |
|
|
پروازکن این آخرین باراست این آخرین تکراریک پرواز نفرین براین بال وپربسته نفرین براین آغوشهای باز با من بخوان گنجشک آواره ... پروازکن این قصرپوشالی می گیرد ازما شادی ِ ما را آه ای قفس ، تقدیرناخوانده پس می دهی آزادی ما را ؟ با من بخوان گنجشک آواره ... پروازکن ، هرچند می ماند برآسمان ردّ ِحضورما پروازها تعبیرخواهد شد تعبیر رؤیاهای دورما پروازکن گنجشک آواره .... |
|
+ نوشته شده در
شنبه دهم شهریور 1386ساعت 8:34 توسط رها |
|
|
بغض زغصّه یخ زده اش درگلوشکست افتاد بی اراده درآغوش پنجره بی اختیارگریه ی خود را زسرگرفت دستی کشید برتن ِ خاموش پنجره ای کاش چون تو پنجره عاشق نمی شدم بیرون به زیربرف یکی داشت می گذشت رخسارسرد جاده ، سراسرسفید شد آهی کشید آنکه دلش را شکسته بود پشتِ بخارپنجره ها ناپدید شد ای کاش چون تو پنجره عاشق نمی شدم |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386ساعت 7:26 توسط رها |
|
|
غم نامه ای برای تو امشب سروده ام با آیه های یخ زده برلب سروده ام « والعصر» من بدون تو ازدست می روم چون یک نگاه مضطرب مست می روم « والفجر» من به صبح نگاهت نمی رسم حتی به جشن ذهن گناهت نمی رسم ای بی گناه زل زده برجاده های دور تنها دلیل کشتن من ، وحشت ازعبور ای عابرهمیشگی کوچه های تنگ شب زنده دارثانیه تا ابد درنگ امشب به سوگ خاطره هایت نشسته ام باورکن ای عزیز، که بسیار خسته ام قسمت نشد تا به دل هم سفر کنیم تا انتهای غربت آدم سفرکنیم ای سربه زیر آینه بی نظیرمن آیینه دار؛ همسفر سربه زیرمن این آخرین صدای حزین گلوی من ای تا همیشه دورترین آرزوی من بخشیدمت ؛ به حرمت یک قطره اشک ناب خشکیده روی گونه یک دل شکسته قاب بخشیدمت ؛ برو به شادی ات برس اندوه من شو وبه آزادی ات برس ! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 17:27 توسط رها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
من و تو آبروی حادثه های تلخ بودیم در گذر بی وقفه ی زمان و اگر به نا گاه ریختیم ; يعني زمين هنوز هم گرد است .
|
| پیوندهای روزانه |
|
عروسک کوکی شعرمعاصر مینا کوچه های دلتنگی آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1387 شهریور 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 دی 1386 آذر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 |
| پیوندها |
|
منيرو گردون ادبي سخن ماني كلاغ پندار |
|
RSS
|